حاشیه های خواندنی از دیدار نخبگان پاسخ پدرانه رهبر انقلاب به یک جوان منتقد

دیدار شماری از نخبگان جوان کشور با رهبر معظم انقلاب با حاشیه های خاصی همراه بود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر نشر آثار رهبر انقلاب، صبح چهارشنبه؛ شماری از نخبگان جوان کشور مهمان رهبر انقلاب هستند تا سومین همایش ملی شان را بعد از این دیدار و گفتگو آغاز کنند.
مراسم با تلاوت قرآن و شعری در ستایش حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام، آغاز می شود و قرار است با سخنرانی معاون رئیس جمهوری و تعدادی از نخبگان ادامه یابد و به سخنان رهبری ختم شود.
¤¤¤
نسرین سلطان خواه معاون جدید علمی و فناوری رئیس جمهوری اولین سخنران مراسم است و بعد از او، محمدهادی فروغمند عراقی، راضیه طبائیان، فرشید امیری، سید پیمان شریعت پناهی، سماء گلیایی، سیداحسان آذرم سا، زهرا محمودی، نفرات دیگری هستند که به عنوان «نخبگان جوان»، دیدگاه ها و مباحث مختلف خود را مطرح می کنند.
مباحثی نظیر توجه به تجاری سازی ایده ها، علوم انسانی، لزوم استمرار حمایت از طرح های تصویب شده، تقویت بیشتر فرهنگ، تعهد، مشکل گشایی اجتماعی و اصلاح و ارتقای جامعه در میان نخبگان، توجه به عنصر معنویت دینی در فعالیت های علمی پژوهشی، استفاده از هنر و ظرفیت های آموزش و پرورش برای ایجاد و تقویت روحیه نوآوری در جامعه و... مطرح می شود.
پس از آخرین نفری که برای مطرح کردن دیدگاه های خود نوبت داشت، حاضران منتظر صحبت های رهبر انقلاب بودند که ایشان از مجری برنامه می پرسند:« از دوستانی که قرار بوده صحبت کنند، کسی باقی ماند؟»
مجری می گوید: «اگر شما اجازه بدهید، همه جمع هزار نفره ای که این جا هستند، دوست دارند صحبت کنند...» همه می خندند.
در این میان چند تن از دانشجویان از میان جمعیت، خواستار فرصتی برای بیان صحبت هایشان شدند. این حرکت با واکنش برخی برگزارکنندگان مراسم روبرو شد که آن ها را دعوت به نشستن می کردند، اما رهبر با اشاره به یکی از همان جوانها گفتند: «آن آقایی که پا شده بودند، ایستاده بودند و نشاندن شان! شما بفرمائید»
صدایش از آن جا به گوش رهبر نمی رسید؛ پشت تریبون آمد و پس از معرفی خود، سخنانش را آغاز کرد. اما حرف های وی، رنگ و بوی دیگری داشت. او از عملکرد صداوسیما پیرامون حوادث اخیر انتقاد کرد و با بیان مثالی پرسید:
آیا صداوسیمای ما تصویر درستی از کشور و جهان ارائه می دهد یا تصویر غیرواقعی و کاریکاتورگونه؟
آیا صداوسیما به عقاید مختلف اجازه دفاع از خودشان را می دهد؟ عقایدی که به خصوص در همین رسانه مورد نقد و یا حتی حمله قرار می گیرد؟
آیا صداوسیمای ما نقل قولی که از افراد می کند و یا رویدادهایی که روایت می کند، وفادارانه و منصفانه است؟
بخش دوم سخنان وی موضوع نقد رهبری بود؛ «من شاید چهار-پنج سال است که به صورت جدی تر روزنامه می خوانم و مجلات را مطالعه می کنم. این مدت واقعاً به یاد نمی آورم که مطلبی را با عنوان نقد رهبری خوانده باشم... نقد رهبری را هم به شکل عمومی می شود مطرح کرد و هم به صورت خاص در مجلس خبرگان. من احساس می کنم اگر چنین نشود، این شرایط منجر به نفاق و کینه می شود؛ مثلاً یک چیزی که در ابتدا یک انتقاد ساده است، چون بستر مناسبی برای بیان پیدا نمی کند، ممکن است جنبه مغرضانه به خود بگیرد و کم کم بی انصافی هایی پیدا شود.»
سخنانش طولانی شده بود. از آقا خواست تا باز هم ادامه دهد و پاسخ شنید: «من موافقم که شما ادامه بدهید. وقت از اول هم تمام شده بود، ولی شما ادامه بدهید...»
تشکر کرد و این بار صحبت هایش را با انتقاد از چگونگی برخورد نیروی انتظامی با تجمعات پس از انتخابات ادامه داد:
«اگر مقداری روش های اقناعی تر داشتیم و از خشونت به جز در موارد ضرورت استفاده نمی کردیم، نظام ما بقای بهتری نداشت؟ آیا مردم متحدتری نداشتیم؟ چون وحدت واقعی به نظر من بیش از این که با نصیحت حاصل شود نتیجه رفتار مردم با حکومت و رفتار حکومت با مردم است و رفتار مردم با همدیگر است.»
پس از اتمام صحبت های او چند نفر به اعتراض بلند شدند تا نوبت برای حرف زدن بگیرند. یکی از آن ها گفت: «همین حرف های ایشان نشان می دهد فضای نقد وجود دارد. ما هم می خواستیم حرف بزنیم اما به ما اجازه ندادند و فرصت نشد...»
آقا در جواب اعتراضات گفتند: «این را به حساب کم بودن وقت ها بگذارید و تحمل بفرمائید. ان شاءالله خدای متعال شرح صدر خواهد داد به همه ما که درست بفهمیم، درست ببینیم و درست بیان کنیم.»
حالا دیگر نوبت میزبان بود. جمعیت، بی صبرانه منتظر سخنان و یا به عبارت بهتر، واکنش آقا بودند.
رهبر انقلاب در لابه لای سخنان خود به برخی از سوالات و شبهه های مطرح شده در جلسه پاسخ دادند: «بنده توی جلسات دانشجوئی، دانشگاهی که این جا هستند، گاهی که ببینم حالا بعضی ها روی ملاحظه، روی احترام، روی هر چه، بعضی از این حرف ها را که خیال می کنند من خوشم نمی آید، نمی زنند؛ از نگفتنش ناراحت می شوم؛ از گفتنش مطلقاً ناراحت نمی شوم. ای کاش مجال بود تا گفته می شد، تا آن وقت انسان می توانست آن برگ های بر روی هم گذاشته کتاب حرف را، باز کند تا خیلی از حقایق روشن بشود. آینده، البته این کارها خواهد شد.»
آقا از صداوسیما گفتند و گفتند که ایشان هم به بخشی از عملکرد این دستگاه انتقاد دارند اما مثل همیشه انصاف را یکی از شروط نقد سالم عنوان کردند:« در انتقاد از بی انصافی یک دستگاه یا یک کس، خود ما باید دچار بی انصافی نشویم؛ به این توجه کنیم.»
رهبر انقلاب نسبت به صداوسیما دو انتقاد عمده را وارد دانستند و گفتند: «خیال نکنید آن حرف هائی که صداوسیما می زند، این، همه حرف هاست؛ نه، خیلی مطلب هست. «یک سینه حرف موج زند در دهان ما». این جور نیست که هرچه که انسان احساس می کند، این را گفته باشد یا بتواند بگوید. خیلی حرف های زیادی هست. شما جوان ها الحمدلله باهوشید، بااستعدادید، به تدریج خیلی از حقائق برای شماها روشن خواهد شد.»
آقا با اشاره به این سوال که «آیا صداوسیما وضعیت واقعی کشور را نشان می دهد؟» پاسخ گفتند «نه، ناقص نشان می دهد. خیلی پیشرفت های برجسته و بزرگ هست که صداوسیما نشان نمی دهد. دلیلش هم این است که شما مجموعه مرتبط با حوادث گوناگون، از خیلی از حقائق کشور و پیشرفت های کشور مطلع نیستید؛ نقص صداوسیمای ماست. والا اگر صداو سیما می توانست همان طور که تلویزیون فلان کشور غربی با یک سابقه و تجربه فراوان و با استفاده های هنری دروغ های خودش را راست جلوه می دهد، واقعیات موجود کشور را درست منعکس کند، شما بدانید امروز امید نسل جوان، دلبستگی نسل جوان به کشورش، به دینش، به نظام جمهوری اسلامی اش، به مراتب بیشتر از حالا بود.»
واما انتقاد دوم که درباره انتخابات بود: «شما خیال نکنید که حالا بنده چون رئیس صداوسیما را انتخاب می کنم، همه برنامه های صداوسیما را می آورند، دانه دانه بنده نگاه کنم، امضاء کنم. نخیر، از خیلی از برنامه های صداوسیما بنده راضی هم نیستم؛ از جمله، من راضی نبودم که از ماه اسفند، بلکه زودتر از اسفند، بعضی از سفرهای تبلیغاتی و حرف هائی که زده شد و تظاهراتی که می شد و مجادلاتی که انجام می گرفت، از تلویزیون پخش شود، که متاسفانه تو تلویزیون پخش شد.»
اواخر سخنرانی انتظار کسانی که می خواستند بدانند، واکنش آقا به سخنان آن جوان دانشجو درباره «انتقاد از رهبری» چیست به سرآمد و ایشان گفتند:
«ما که نگفتیم از ما کسی انتقاد نکند؛ ما که حرفی نداریم.من از انتقاد استقبال می کنم. البته انتقاد هم می کنند. دیگر حالا جای توضیحش نیست؛ انتقاد هم هست، فراوان هست، کم هم نیست؛ بنده هم می گیرم، دریافت می کنم و انتقادها را می فهمم.

/ 1 نظر / 9 بازدید